Persoonlijk

Borst- of flesvoeding

Vandaag een keer een artikel over een thema wat ik best wel spannend vind. Spannend, omdat het best wel persoonlijk is. Maar ook omdat ik weet, dat er door moeders onderling veel gesproken en soms helaas ook geoordeeld wordt over dit thema. Het heeft daarom even geduurd totdat dit artikel naar mijn tevredenheid was en dus online kwam, maar hier is ie dan: een heus artikel over het geven van borst- of flesvoeding. Lees lekker mee; met in je achterhoofd de gedachte dat elke keuze goed is, zolang het goed is voor moeder en kind.

Vooraf

Tijdens de zwangerschap moet je al beginnen met het maken van deze keuze: ga ik borst- of flesvoeding geven? Na een tijdje wikken en wegen, maakte ik de keuze om in ieder geval te beginnen met het geven van borstvoeding. Dat vond ik van te voren best wel spannend. Zou dat wel lukken, zou ik wel genoeg melk hebben? Toch besloot ik om ervoor te gaan. Hoe het zou lopen, wist ik niet; maar ik wilde het in ieder geval geprobeerd hebben!

Na de bevalling

Na de bevalling werd Matthias vrijwel meteen op mijn borst gelegd. Wat een heerlijk moment was dat, die eerste ontmoeting met ons kindje! Matthias begon ook gelijk te zoeken, waar de zuster blij van werd. Hij begreep waar hij wezen moest voor drinken.. maar toch lukte het hem niet om aan te happen. Geeft niets, zei de zuster, niet elke baby begint gelijk na de bevalling al met drinken. Ook in die eerste nacht en de volgende ochtend, die wij nog in het ziekenhuis moesten door brengen, lukte het Matthias niet om zelf aan te happen. Wel legden we hem elke keer aan, zodat de melkproductie in ieder geval op gang zou komen. Eigenlijk wilde de zuster mij niet naar huis laten gaan voordat Matthias zelfstandig had gedronken, maar omdat het aanleggen enzo wel allemaal goed ging én omdat we inmiddels koortsvrij waren, zijn we die woensdagmiddag (gelukkig) toch naar huis gestuurd.

De kraamweek

Eenmaal thuis begon voor mijn gevoel de kraamweek pas echt. We zaten nog maar amper op de bank, of daar ging de bel al en was daar onze lieve kraamverzorgster. Tijdens mijn eerste voeding thuis keek zij heel gericht mee. Ze zag al snel dat het aanhappen niet lukte bij Matthias, en dat er met handkolven ook niet zoveel melk kwam. Kordaat heeft zij toen gelijk de verloskundige gebeld, waar Arjan diezelfde avond nog een kolfapparaat mocht komen huren. Goed om de borstvoeding op gang te brengen (een kolfapparaat heeft veel meer kracht dan met de hand) en hopelijk ook goed voor wat meer voeding. IJverig ben ik nog diezelfde avond begonnen met afkolven, en ook die nacht heb ik meerdere keren afgekolfd. Die borstvoeding moest en zou op gang komen!

Die nacht heeft Matthias heel veel gehuild. Ontroostbaar was hij. Achteraf bleek dat hij ‘gewoon’ honger had, maar daar konden wij als kersverse ouders toen nog niet achter komen. Gelukkig zag de kraamverzorgster de volgende ochtend wel in, dat dit zo niet ging werken. In overleg met de verloskundige, zijn we Matthias toen gaan bijvoeden met flesvoeding. Met behulp van een spuitje, want als Matthias zou wennen aan een flesje zou het aanleggen daarna alleen maar lastiger worden.

Arjan voedt Matthias met behulp van een spuitje, zodat de manier van drinken zoveel mogelijk lijkt op het drinken aan de borst.

Ondertussen ging ik door met kolven, om de borstvoeding te stimuleren. Door al dat kolven, waar ik op een gegeven moment ook weer in doorsloeg omdat ik het zó graag wilde laten slagen, had ik inmiddels genoeg melk om Matthias mee te kunnen voeden. Maar het lukte maar niet om Matthias zelf te laten aanhappen en dus zelf bij mij te laten drinken. En weer was daar de redding nabij, in de vorm van onze kraamverzorgster: zij heeft bij de verloskundige geregeld dat ik kon gaan voeden met behulp van tepelhoedjes. Echt waar, wat een uitkomst! Vanaf toen lukte het Matthias om aan te happen en begon hij goed te drinken. Vanaf dat moment begon hij ook te groeien! Vanaf dat moment werd de borstvoeding een fijn moment, waar ik van genoot. Het kolfapparaat kon weer met de verloskundige mee, Nutrilon hadden we niet meer nodig.. het ging gewoon goed! Wat was ik daar toen blij mee!

De eerste weken

Ongeveer 2 weken lang ging de borstvoeding super goed en zat ik op een soort roze wolk. Het was me toch gelukt! Matthias dronk goed en groeide als een malle. “Zit er soms slagroom in je melk?”, kreeg ik meerdere keren van kraambezoek te horen. Dan voelde ik me stiekem best wel trots, want het was toch maar mooi even mijn melk waardoor Matthias zo goed groeide. En toen tuimelde ik, toch wel onverwachts, van mijn roze wolk…

Na de kraamweek had Arjan nog een week (opgespaarde) vakantie. Dat was heel fijn, want daardoor konden we uitslapen en dus uitrusten van de nachtvoedingen; kon hij mij helpen met het verzorgen van Matthias en het huishouden én kon ik ’s middags een dutje doen terwijl hij op Matthias paste. Wat een fijne week was dat! Maar toen ging Arjan weer aan het werk. Moest ik het thuis, voor het eerst, allemaal alleen gaan doen. En daar ging het denk ik mis. Want in plaats van dat ik lekker rustig aan opstartte en de boel nog een beetje de boel liet, ging ik hard aan het werk. De kraamcadeaus opruimen, de kaarten ophangen, de gekregen kleertjes wassen, mijn kasten opruimen (alle glazen en kopjes stonden op de verkeerde plek #perfectionist..). Veel te gek doen dus! En dat allemaal in de spaarzame uurtjes dat Matthias sliep. Want het voeden en verzorgen nam al een groot deel van mijn tijd in beslag.

Ik raakte uitgeput, had weinig zin in eten en maakte hier ook te weinig tijd voor vrij. En toen kwam ik in een verkeerd kringetje terecht. Niet goed eten, niet goed rusten.. maar wel borstvoeding willen geven. Mijn melkproductie liep hierdoor enorm terug. Eén regeldag werden regeldagen, werd een regelweek.. Matthias wilde zowat elk uur aangelegd worden, had honger maar kreeg blijkbaar niet genoeg binnen. Ik werd hier onzeker van, had nog steeds het idee dat het ook nu wel weer een keer moest gaan lukken. Maar het lukte niet: Matthias werd een hongerbaby, die ook na de borstvoeding nog onrustig was en niet goed kon slapen. Zo kon het ook niet meer. De verloskundige dacht dat kolven mij misschien wel weer zou redden, maar eerlijk gezegd zag ik er niet meer doorheen. Toen Matthias 5 weken oud was, besloten Arjan en ik dat het zo genoeg geweest was. Dat een pak Nutrilon helemaal niet zo verkeerd zou zijn en weer wat rust in ons gezinnetje kon brengen. In één week tijd had ik de borstvoeding helemaal afgebouwd en was Matthias over op de fles. Zijn huilbuien namen af, zijn drift verdween; en we kregen er een Zoetje voor terug. Een zoet jongetje, dat tevreden was na de fles en heerlijk ging slapen. Ik kon eindelijk weer genieten van een voedingsmoment!

Mijn keuze

Ik vond het een moeilijke beslissing om te stoppen met borstvoeding. Het is toch best definitief: bij Matthias zou ik het dan ook nooit meer kunnen gaan geven. En moedermelk is toch veel beter voor een kind? Dat ik een pak Nutrilon moest gaan kopen en daar met grote letters op zag staan “Borstvoeding is de beste voeding voor baby’s”, hielp ook niet echt mee.

Maar het is wel de juiste keuze geweest om te stoppen. Hormonaal werd ik er niet gezelliger van; maar ook van de uitputting en de continue spanning of Matthias niet alweer zou willen drinken, werd ik gestrest en prikkelbaar. Zoals de verloskundige zei toen ik besloot om te stoppen: liever een relaxte mama en flesvoeding, dan een mama die perse borstvoeding wil geven en daardoor nog in een postnatale depressie zou belanden. Daar heeft Matthias al helemaal niks aan! Achteraf gezien ben ik heel blij dat ik het niet zover heb laten komen. En Matthias? Die groeide net zo hard op de fles, als op de borstvoeding. Misschien doen ze er bij Nutrilon ook wel slagroom in 🙂

Waarom ik dit verhaal met jullie deel? Omdat ik wil laten zien, dat borstvoeding niet de enige juiste keuze is. Dat borstvoeding super mooi is en fijn als het lukt, maar dat het ook verdriet kan geven als het niet lukt. Dat er (onbedoeld) veel geoordeeld wordt over moeders die de fles geven, en dat dat ook verdriet kan doen. We mogen wel dankbaar zijn, dat we in een land leven waar ook de mogelijkheid van goede flesvoeding is. Borstvoeding is een zegen, maar flesvoeding net zo goed. Laten we elkaar als moeders niet veroordelen om de keuzes die we maken. Wat goed is voor moeder en kind, dáár gaat het om. En dan kan flesvoeding net zo’n goede keuze zijn als borstvoeding!

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.