Persoonlijk

Je kind online: geen probleem of liever niet?

Er komt een tijd, en daar wil ik nog helemaal niet over nadenken, dat ik bovenstaande vraag stel en daarmee bedoel: mag jouw kind al een mobiele telefoon? Of een Instagram account? Gelukkig hoef ik mij daar nu nog even niet druk over te maken. Wat ik dan met deze vraag bedoel? Wat je er van vindt om foto’s van je kind online te plaatsen. En dan bedoel ik niet op een gesloten social media account, maar op het open en boze internet. Ik vind dat een hele lastige vraag. Maar sinds ik ben begonnen met bloggen, houd deze vraag mij wel bezig. Daarom geef ik vandaag antwoord op de vraag: mijn kind online, geen probleem of liever niet?

Wat jullie vinden

Voordat ik begon met het schrijven van dit artikel, heb ik eerst eens via Instagram jullie mening gevraagd. Nou is dit geen groot, wetenschappelijk onderzoek geworden. Ik denk ook niet dat degene die antwoord hebben gegeven op de poll, een gemiddelde vertegenwoordiging zijn van ons Nederland. Maar het is wel leuk om te zien wat jullie op de vraag, die in dit stuk centraal staat, hebben geantwoord. De vraag die ik jullie gesteld heb, was: “Wat vind jij van het online plaatsen van foto’s van je kind?” Van de 20 mensen die gereageerd hebben op de poll, hebben 12 personen gestemd voor ‘geen probleem’. Acht mensen gaven aan dit liever niet te doen. Bedankt, als je een reactie hebt achtergelaten of één van de keuzes hebt aangeklikt!

Jullie mening…

Wat andere moeders vinden

Het leuke is, dat er vorige week een tijdschrift op de mat viel, waarin ook een artikel over deze vraag stond. Dat is het tijdschrift WIJ en als ik het goed begrijp, gaat dit blad uit van de winkelketen Prénatal. Altijd een geluksmomentje hoor, als er nieuw leesvoer op de mat valt! Hoe dan ook, dit tijdschrift had de vraag iets anders geformuleerd, maar het komt aardig overeen met mijn vraag. Zij stelden de vraag: “Mijn baby op social media, yay or nay?” (Wat ben ik dan saai hè, met mijn oer-Hollandse taalgebruik: ‘geen probleem of liever niet’. 😉 ) Hoeveel moeders er aan hun onderzoekje op Facebook hadden meegedaan, staat er niet bij. Maar de uitslag van het onderzoekje van WIJ komt wel aardig overeen met de uitslag van de poll die ik had geplaatst op Instagram: 67% van de moeders had geantwoord met yay, tegenover 33% van de moeders die had geantwoord met nay. Voor het geval je geen zin hebt in rekenen: onze uitslag geeft omgerekend aan dat 60% van de deelgenomen personen het geen probleem vindt, tegenover 40% die liever geen foto’s op internet plaatst. Toch nog een aardig gemiddelde dus, leuk!

Dit tijdschrift schreef er ook een artikel over!

Wat ik ervan vind

Tja, en dan moet ik er toch ook nog aan geloven. Wat is mijn antwoord op de vraag, of ik foto’s van mijn kind online wil plaatsen? Voordat ik begon met bloggen, zat ik duidelijk in het kamp van ‘liever niet’. Mijn kind online? Absoluut niet! Mensen die mij alleen volgen via Facebook en mij verder niet meer spreken, wéten niet eens dat ik een kind heb gekregen. Dat gaat ze niets aan, dacht ik. Totdat ik met het idee kwam om te gaan beginnen met bloggen. Want ja, vertellen over je kind maar niets laten zien van je kind? Dat is ook zo saai! Dus besloot ik om een gesloten Instagram account aan te maken. Tot hilariteit van mijn omgeving: zit jíj op Instagram? Ja dus.. maar wel gesloten! Niet iedereen hoeft alles te zien. Maar ondertussen volgen ruim 100 mensen mij en daar zitten ook onbekenden tussen. Dus gaat mijn statement eigenlijk al niet meer op. En hoe gesloten is een privé  account eigenlijk? Van Facebook weten we inmiddels dat het aan alle kanten lekt, maar ben ik niet naïef als ik denk dat dat op Instagram niet gebeurd? Ik vind het lastig, dat merk je zeker wel.

Het liefst zou ik aan de hele wereld foto’s laten zien van onze knappe zoon. Vanuit zo’n trots mama-gevoel! Tegelijkertijd ben ik ook heel beschermend: Matthias kan nog niet aangeven of hij het leuk vindt dat mama aldoor foto’s van hem online zet. Wat dat betreft leven wij in een lastige tijd. Mijn moeder legde mijn baby album toch ook niet op straat? Die liet ze alleen aan goede bekenden en familie zien. Maar, als je deze kwestie heel zwart-wit bekijkt, leg je door foto’s online te zetten eigenlijk het privé leven van je kind op straat.  We schreeuwen met zijn allen dat onze privacy niet genoeg gewaarborgd kan worden, maar ondertussen hebben we er geen moeite mee om allerlei privé zaken op het internet te zetten. Waarvan je zeker weet: het wordt door iedereen gezien en je krijgt het nooit meer helemaal uit het brein van Google verwijderd.

Mijn generatie (tjonge, dat klinkt alsof ik al heel oud ben.. valt mee hoor!) is niet opgevoed met sociale media. Toen ik computerles kreeg op de basisschool, ging dat veel over Word gebruik en werkstukken maken, en weinig over het gebruik van internet. Dat was toen ook nog helemaal niet zo aan de orde. Mijn eerste ervaring met sociale media was denk ik, toen ik rond een jaar of 14 MSN ging gebruiken. Onder toezicht, op een grote computer midden in de woonkamer. Mijn jongste zusje weet amper wat MSN is. Die appt en snapcht en swipet op een Samsung XL model. Niet midden in de woonkamer, maar op haar slaapkamer.

Bovenstaand voorbeeld laat wel zien hoe snel de tijd veranderd. En dat we ons hier eigenlijk geen raad mee weten. Zonder na te denken (lijkt het in ieder geval) doen we er allemaal aan mee. Terwijl ik als kind heel goed geleerd heb om nooit bij vreemde mannen in de auto te stappen, heb ik niet goed geleerd hoe ik met het grote internet om moet gaan. Wat ik er op kan plaatsen, en wat beter niet. Dat moet ik nu zelf zien uit te vogelen. Simpelweg, omdat dit vraagstuk in mijn kindertijd nog helemaal niet aan de orde was. Tegelijkertijd besef ik, dat dit nu wel aan de orde is en dus ook om een andere opvoeding vraagt. En dan heb ik het niet meer over mijn eigen opvoeding, maar over de opvoeding die ik moet gaan geven aan Matthias. Daarin wil ik een goed voorbeeld zijn. Maar hoe ben ik dat?

Tips van stichting Opvoeden.nl

Stichting Opvoeden.nl zegt, dat je vanaf het begin af aan het goede voorbeeld moet geven. Door niet zomaar foto’s van kinderen online te zetten, zonder dat die kinderen (of hun ouders) het zelf ook goed vinden. Nou kan ik Matthias nog niet om toestemming vragen. Maar ik denk dat je als moeder wel aardig een idee hebt wat jouw kind fijn zal vinden. En dat je ook wel aardig een idee hebt, hoe jij zou willen dat jouw kind over 10 jaar met sociale media omgaat. Vind je het niet erg als je kind dan te pas en te onpas alles online zet? Dan kan je dat zelf ook doen. Maar wil je je kind leren dat sommige (familie) foto’s niet voor iedereen bedoeld zijn? Of dat het niet nodig is om in bikini op Instagram te staan? Dan moet je zelf dat voorbeeld geven, en ook niet alles online zetten. Al is die foto in het zwembadje nóg zo schattig!

Want daar waarschuwt stichting Opvoeden.nl ook voor. Om foto’s te delen waar je kind (half) naakt op staat. Uit cijfers blijkt, volgens deze stichting, dat 50% van alle kinderporno die in handen van de politie komt, gemaakt is door geknip en geplak met foto’s van social media accounts. VIJFTIG procent! Daar schrok ik enorm van. En niet alleen van (half)naakte foto’s. Er worden ook hoofden gemonteerd op naaktfoto’s of misbruikfoto’s van andere kinderen! Dat wil je toch écht niet, dat jouw kind voor kinderporno-doeleinden wordt gebruikt?

Tenslotte geeft deze stichting de tip om je bij elke foto af te vragen: is dit leuk voor later? Foto’s die eenmaal online zijn geplaatst, zijn moeilijk weer te verwijderen. Als je kind dus ouder is, kunnen deze foto’s zomaar weer opduiken. Misschien wel zonder dat je kind dit wil. Denk hier dus goed over na, voordat je een foto online zet!

Conclusie

Het is weer eens een veel te lang verhaal geworden. Er valt ook zoveel te zeggen over dit onderwerp. Hopelijk heb ik jullie een beetje kunnen helpen. Of heb ik in ieder geval bewustwording gecreëerd. Want om onze kinderen (straks) goede media opvoeding te kunnen geven, moeten wij als ouders er eerst zelf goed mee om kunnen gaan. Goed voorbeeld doet goed volgen, toch?

Ik kies er bewust voor om mijn Instagram account privé te houden. Ook al zou ik het liefst alles aan iedereen willen laten zien. Ook al weet ik dat ik meer volgers zou kunnen krijgen, als ik mijn account open gooi. Maar meer volgers ten koste van mijn zoon? Dan maar niet! En ook al vind ik andere mama blogs die vol foto’s staan van hun kroost, geweldig om te lezen en te kijken; zelf beperk ik het aantal foto’s tot het minimale. Het was je misschien al eens opgevallen, maar op de website plaats ik bewust geen foto’s waar Matthias recht in de lens kijkt. Puur vanuit het idee, dat er dan ook weinig te knippen en te plakken valt voor verkeerde doeleinden. Is dat naïef van mij? Dan mag je het mij eerlijk zeggen!

Als Matthias straks een slungelige puber is met een eigen Instagram account, mag je hem wel een volgverzoekje sturen. Ben benieuwd, wat hij dan online plaatst. Ik hoop dat ik dan een goed voorbeeld heb kunnen zijn, en dat hij zich ervan bewust is dat niet alles voor het internet bedoeld is. En tot die tijd? Stoeien wij lekker door. Met ons eigen internetgebruik allereerst, en met de (media) opvoeding die dus blijkbaar vandaag al begonnen is!

Bedankt weer voor het lezen! Laat je me even weten wat je van dit artikel vond? Dat kan via de reacties, via Instagram of door een mailtje te sturen.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.