Persoonlijk

Mijn zwangerschap #deel 1

Daar zit ik dan, achter mijn laptop. Te bedenken waar ik ooit mee zal beginnen. Er dwarrelen wel 100 ideeën door mijn hoofd: hier wil ik een blog over schrijven, en daar over ook.. Maar er moet een soort aanloopje zijn. Ik kan niet zomaar in het nu beginnen, want in die 5 maanden dat ik moeder ben is al zo veel gebeurd. Als ik dat onbenoemd laat, dan is mijn verhaal incompleet. Dat betekent dus dat ik in vogelvlucht terug moet gaan in de tijd. Vandaag wil ik naar het allereerste begin terug. Het eerste moment waarop ik wist dat ik moeder ging worden, namelijk: de dag dat ik een zwangerschapstest deed!

Ik kan het mij nog als de dag van gisteren herinneren, ook al is het alweer ruim een jaar geleden. Dat moment, waarop je je voor het eerst realiseert dat je misschien wel in verwachting bent! Bij mij kwam dat moment al vrij snel. Mijn cyclus is soms best onregelmatig en dat de menstruatie een paar dagen uitbleef, was voor mij niet ongewoon. En toch voelde het dit keer anders. Ik hoor het mijzelf nog tegen Arjan zeggen: “Ik wil je geen valse hoop geven, maar… ik ben al een paar dagen over tijd!”. Ik zat aan de keukentafel mijn lessen voor de volgende dag voor te bereiden (ik ben juf) en Arjan zat op de bank, ik denk een filmpje te kijken of zoiets. Eigenlijk wilde ik dit helemaal niet tegen hem zeggen. Stel dat ik wél zwanger was, dan wilde ik dat als een grote verrassing aan hem bekend maken. Zoals je altijd in boeken leest en op internet ziet. Maar nee, ik en mijn mond houden.. dat is niet zo’n goede combinatie 😉 Volgens mij deed Arjan niet zo veel met deze terloopse opmerking van mij. Zoals een echte man: eerst maar eens afwachten of het wel écht zo is. Maar het idee verdween niet meer uit mijn hoofd. Ik was van plan om aan het einde van de week een zwangerschapstest te kopen. Dan had ik iets meer kans dat er ook echt wat uit die test zou komen, want dan was de dag waarop ik ongesteld had moeten worden iets langer geleden, maar vooral: dan kon ik in het weekend bijkomen van de uitslag. Want ik wist: zowel een positieve als een negatieve uitslag zou ik even moeten verwerken. Maar toen ik op donderdagmiddag naar huis reed en daarbij langs de Kruidvat kwam, kon ik toch niet meer wachten tot het weekend. Ik wilde het nu weten! En toen kwam het aller spannendste moment… De Kruidvat hier is een echte buurtwinkel, waar de kans heel groot is dat je een bekende tegenkomt. Misschien heeft het personeel wel gedacht dat ik een winkeldief was, zó zenuwachtig keek ik om mij heen of niemand zag dat er een zwangerschapstest in mijn mandje verdween! Gelukkig ben ik geen bekenden tegengekomen en reed ik even later, mét 2 dure testen van Clearblue, weer verder naar huis.

Tja, en dan? Zou ik de testen laten liggen tot de volgende dag? Of toch tot het weekend? Ergens speelde ook nog steeds dat idee door mijn hoofd dat ik Arjan er mee wilde verrassen. Maar ja, op internet las ik weer dat je de test het beste ’s ochtends kon doen en het was nu inmiddels al eind van de middag. Hoe ik uiteindelijk tot het besluit gekomen ben, weet ik al niet meer, maar in een impulsieve bui besloot ik toch maar vast 1 test te doen. Mensen, wat is dat spannend! Ik heb die test op de grond van de wc laten liggen, ben als een soort giechelende gespannen puber naar de keuken gerend; heb daar 5 minuten heen en weer geijsbeerd omdat ik niet durfde te kijken wat de uitslag zou zijn.. Uiteindelijk toch gaan kijken en daar lag de test. Op de grond van de wc. Met die mega bijzondere boodschap, waar ik stiekem toch op had gehoopt: ZWANGER!

Over de bijzondere manier waarop ik het aan Arjan verteld heb, kan ik bijzonder kort zijn. Ik kon het nieuws gewoon niet voor me houden en toen ik zei dat ik een cadeautje voor hem had (héél origineel: de zwangerschapstest ingepakt) wist hij het gelijk. Dat we samen blij waren en even een klein feestje hebben gevierd, hoef ik denk ook niet te vertellen. Of Arjan het jammer vond dat hij er niet bij was toen ik de test had gedaan? Volgens mij niet, daar is hij veel te nuchter voor. Om toch samen nog even dat bijzondere momentje te hebben én omdat ik toch een verpakking met daarin 2 testen gekocht had én omdat we het dan helemaal zeker wisten, hebben we op zaterdagochtend nog een keer een test gedaan. Waarop we het zeker wisten: wij gaan papa en mama worden!

Volgende week vertel ik verder over het vervolg van de zwangerschap: hoe wij het aan onze ouders hebben verteld (wat ik ook op heel bijzondere wijze wilde doen maar waarom we het toch niet voor ons konden houden) en hoe wij met de 10-weken-echo voor het eerst ons kindje konden bewonderen.  Vind je het leuk om te zien dat dit kleine wondertje wat toen net in mijn buik groeide, inmiddels al een hele kerel is geworden? Volg mij dan op Instagram!

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.