Persoonlijk

Wat bedoel ik met moedergeluk?

Vandaag wil ik het begrip ‘moedergeluk’ iets concreter maken. Wat houdt dit voor mij nou precies in? Wat bedoel ik eigenlijk met de term ‘moedergeluk’? Ik zou zeggen: pak een kopje thee en lees lekker mee!

Talig als ik ben, zoek ik eerst op wat het woord ‘geluk’ nou precies betekent. De Van Dale (voor de zeer jonge lezers onder ons: dit is een woordenboek) legt het als volgt uit: geluk is een aangenaam gevoel van iemand die zich verheugt. Moedergeluk is dus eigenlijk niets anders dan een moeder die zich verheugt in het feit dat zij moeder is. Nou zal elke moeder deze vreugde in meer of mindere mate hebben. En zal iedere moeder ook momenten hebben dat het geluk er even niet vanaf spat. Dat hoeft ook niet. Het is niet mijn bedoeling om met de naam ‘moedergeluk’ te suggereren dat het moederschap alleen maar rozengeur en maneschijn is. Dan zou ik een zeer oneerlijk beeld schetsen van mijn leven als moeder. Ook ik heb momenten genoeg dat ik denk: help, waarom wilde ik ooit moeder worden? Maar ik bespeur in ons Nederland ook een trend van het klagen over het moederschap: het ontneemt ons als vrouwen de kans op een goede carrière, thuis blijven bij je kinderen wordt ervaren als een last, kinderen zijn slecht voor je relatie.. En zo kan ik nog wel meer opnoemen. Als je een beetje rondkijkt en leest in allerhande moederbladen en –forums, dan zal je deze trend wellicht herkennen. Ik vind dit een hele negatieve trend, die de vreugde van het moederschap ondermijnt. Daarom heb ik mijn persoonlijke blog de naam ‘moedergeluk’ gegeven. Niet omdat ik mee wil doen met de trend die er óók is in ons land, namelijk dat alles maar leuk en mooi moet zijn. Maar om te laten zien dat je als vrouw enorm veel vreugde kunt halen uit en vinden in het moederschap! En dat die vreugde soms in de kleinste dingen zit, dát wil ik laten zien op deze blog. Elke week een foto, om jou te inspireren om ook op zoek te gaan naar de vreugdevolle momenten in jouw leven als moeder.

Dan nu deze foto.. Ik heb een enorme voorliefde voor babyhandjes en -voetjes. Zó schattig, die kleine mollige vingertjes en die ieniemienie teentjes! Eigenlijk wilde ik een foto maken van de voetjes van Matthias. Zo’n foto dat je met je handen een hartje maakt en daar tussenin de voetjes van je kindje legt. Even tussendoor: zo’n foto moet je dus zo snel mogelijk na de geboorte maken, en niet (zoals ik) na 4 maanden. Want oh, wat kunnen die voetjes bewegen. Je wilt niet weten hoeveel foto’s ik heb gemaakt en weer heb verwijderd. Niet te doen gewoon! Dus moest het een handje worden. Die kun je nog iets makkelijker rustig neerleggen. En eigenlijk zijn die mollige handjes met elastiekjes om de polsen ook wel heel schattig. Voor later zijn dit soort foto’s ook heel leuk: je kunt toch niet geloven dat je zelf ooit zulke kleine handjes hebt gehad? Nog leuker dan zo’n foto is het maken van een gipsafdruk van de handjes van je baby. Dan heb je helemaal een tastbaar bewijs voor je kindje dat hij écht hele kleine handjes heeft gehad!

Wat ik dan zo mooi vind aan een foto van een babyvoetje, of in mijn geval een babyhandje, dat door de hand van papa of mama wordt vastgehouden? Het drukt iets uit van geborgenheid! Een baby kan zelf helemaal niets, heeft overal de hand van papa of mama voor nodig. Wat een ultiem geluk, als je als moeder (en zeker ook als vader, maar ik denk niet dat er veel vaders mee lezen) die geborgenheid aan je kindje mag geven. Wat een geluk, als je beseft dat dit kindje aan jouw zorg is toevertrouwd. Niet aan een ander, maar aan jou! Wat een geluk, als je bedenkt dat er zoveel vrouwen zijn die er alles voor over zouden hebben om óók zo’n mollig babyhandje van zichzelf te mogen vasthouden, maar voor wie dat helaas geen werkelijkheid is. Wat een geluk, als je dit mag geloven: Ik loof U omdat ik ontzagwekkend wonderlijk gemaakt ben! (Psalm 139: 14a). Als je zó je kindje mag zien, als een wonderlijk mooi en uniek schepsel, dan geloof ik vast dat je als moeder veel vreugde mag vinden in het moederschap!

Bedankt als je tot hiertoe mijn filosofische krabbels hebt willen lezen, het is weer een veel langer verhaal geworden dan ik had bedacht. Vind je het leuk om meer foto’s van Matthias te zien? Om privacy redenen zet ik die niet online, maar als je mij volgt op Instagram kan je wel meer van hem zien!

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.