Persoonlijk

Update: Matthias 8 maanden

Een maand geleden schreef ik dit artikel: een update over Matthias, die toen 7 maanden oud was. Afgelopen zaterdag (11 mei) was Matthias zelfs alweer 8 maanden bij ons! Omdat er alleen maar positieve reacties kwamen op mijn vraag, of een maandelijkse update leuk is; én omdat ik het zelf heel leuk vind om voor Matthias alle ontwikkelingen bij te houden, staat er vandaag dus weer een update voor jullie klaar. Lees lekker mee!

Omrollen

Schreef ik vorige maand, dat Matthias ook van zijn rug naar zijn buik kon rollen; inmiddels doet Matthias weinig anders meer. Gelukkig voor ons kan hij inmiddels ook zelf terugrollen. Dat scheelt een hoop frustratie, met name bij het naar bed gaan. Leuk om dan nog even voor het slapen gaan om te rollen, maar vervolgens was het hard huilen omdat papa of mama moet helpen met terug rollen! Hierdoor heeft Matthias ook een paar weken wat meer moeite gehad met zijn slaapjes overdag. Dan slaapt hij toch lichter of anders dan ’s nachts; en zodra hij ook maar half wakker was, begon hij alweer met omrollen. Onrust in de tent, want op zijn buik verder slapen wil meneertje niet en als hij mama eenmaal heeft gezien is verder slapen ook geen optie meer. Ook deze fase hebben we gelukkig weer gepasseerd en inmiddels gaat zowel het omrollen als het slapen weer helemaal goed!

Bovenstaand stukje had ik dus vorige week alvast getypt. Alsof Matthias het aanvoelt, is hij sindsdien weer erg onrustig bij het naar bed gaan. Hij is weer druk aan het rollen in bed, en ook al kan hij beneden prima zelf terug naar zijn rug rollen, in bed (misschien door de slaapzak?) vindt hij dit toch lastiger. We hebben hem ook al een paar keer slapend op zijn buik aangetroffen, maar dan wordt hij soms ineens wakker en lijkt hij in paniek te raken. Ik denk dat hij echt aan zijn eigen beweeglijkheid moet wennen. En aan het slapen op zijn buik.. Lastig is het wel: we zijn al avonden achtereen tot 10 uur zoet om hem eindelijk in slaap te laten komen. Als er iemand tips voor ons heeft? Dan horen we die erg graag!

Lekker rollen en buikschuiven (met kleed en al) door de kamer. Hier zit hij zijn eigen gezicht in de kachelruit te bekijken. IJdeltuit 🙂

Wel leuk aan dat omrollen, is dat Matthias ineens een stuk beweeglijker is. Leg je hem aan de ene kant van de kamer even op de grond, dan is de kans groot dat je hem een kwartier later aan de andere kant van de kamer terug vindt. Al rollend van zijn buik naar zijn rug en weer terug, komt Matthias dus een heel eind. Daarmee begint het bij mij ook al iets te kriebelen: onze woonkamer is echt nog niet baby-proof. Er staan en liggen een hoop dingen voor het grijpen. Zo had Matthias pas de krantenmand ontdekt. Hij kan nog niet optrekken, niks.. maar toch kreeg hij het voor elkaar om de halve inhoud van de krantenmand op de grond te krijgen. Goed opletten geblazen dus, waar onze kleine boef zich in de woonkamer bevindt. En binnenkort toch maar eens wat veranderingen doorvoeren in ons interieur denk ik!

Karaktertje

Matthias begint steeds meer een eigen willetje en een karaktertje te krijgen. Aan de ene kant vind ik dit super leuk om te zien. Tegelijkertijd is het soms ook confronterend én zou het ook wel weer makkelijk zijn, als hij nog als een new-born in de supermarkt in de wagen op zijn handjes ligt te soppen. Want nu stond ik dus een paar weken terug in de Jumbo, met een krijsend kind in de wagen. Hij had op de één of andere manier een zak chips te pakken weten te krijgen en zat daar heerlijk mee te kraken. Feest alom natuurlijk! Totdat ik het in de gaten kreeg en de zak afpakte, uit angst dat de zak zou openklappen.. Vond meneer niet leuk en dat liet hij luid en duidelijk horen!

Dit merken we de laatste tijd sowieso veel sterker: als Matthias iets vast heeft en wij pakken het (om wat voor reden dan ook) van hem af, begint hij gelijk te brullen. Gelukkig is hij dan weer wél nog zo klein, dat hij nog trapt in de truc van het afleiden. Geef hem links een knuffeltje of een rammelaar en pak stiekem via rechts hetgeen wat je terug wilt hebben, van hem af… en met een beetje geluk gaat het dan zonder tranen!

Kletsen

De laatste keer dat we op het consultatiebureau waren, vroeg de jeugdarts aan mij of Matthias al veel kletst. Nou nee, eigenlijk deed hij dat niet echt. We hoorden wel eens wat gebrabbel uit zijn slaapkamer komen als hij op bed lag, maar verder niet. Dat is afgelopen maand ineens veranderd! Matthias heeft zijn eigen stem ontdekt en kletst er ineens lustig op los. Heel leuk om naar te luisteren, want er zitten ook echt al wel wat herkenbare klanken in. De meeste tijd is het een beetje ‘baba’ en ‘wawa’, maar soms lijkt het ook al verdacht veel op ‘papa’ of ‘mama’. Nou denk je vast, dat wij dat er graag in willen horen.. wat natuurlijk ook zo is! Gelukkig voor ons merken ook andere mensen dit op, dus zal het toch wel echt zo zijn 😉 Met name als de nood hoog is en Matthias bijvoorbeeld accuut een fles wil, lijkt zijn gehuil en geklets verdacht veel op ‘mama mama mama’. Alsof hij weet, bij wie hij daarvoor moet zijn! In ieder geval is al dit gebabbel de eerste aanloop naar het échte kletsen, dus trots zijn we er sowieso op. En het klinkt zo schattig, dus genieten doen we er ook zeker van!

Zijn eerste tandje

De aanloop naar dit moment, was al een poos in alle hevigheid aanwezig. Doorgelekte poepluiers, kwijl van zijn kin tot zijn tenen, rode wangetjes enzovoorts deden ons al weken lang zeggen: “Er komt vast een tandje aan.” Nou, het heeft even geduurd, maar zowaar zagen wij een week of 3 geleden ineens een soort scheurtje in zijn tandvlees. Waar al snel een wit, scherp puntje doorheen kwam en tadaa: dat is nu zijn 1e tandje! Als Matthias nu lacht, zie je onder in zijn mond, fier rechtop en in het midden, één tandje staan. Té schattig! Nummer 2 schijnt er snel op te volgen en dat geloof ik direct: de rode wangen zijn inmiddels weer in alle hevigheid aanwezig en alles, maar dan ook werkelijk álles, verdwijnt in Matthias mond. Om er vervolgens driftig op te bijten of te kauwen. Hopelijk zet dit tandje iets sneller door als nummer 1. In elk geval weer een leuke mijlpaal, die we afgelopen maand mochten bereiken!

Ondeugd op zijn eerste vakantie!

Op vakantie

Ook een mijlpaal voor Matthias in de achterliggende maand, was zijn eerste vakantie naar het buitenland. In deze blog ging ik uitgebreid in op de lange autoreis en in deze blog vertelde ik wat we allemaal voor leuks hebben gedaan in Oostenrijk en hoe Matthias’ ritme daar was. Dat ga ik hier niet helemaal herhalen, maar ik vond het toch leuk om deze mijlpaal nog een keertje te noemen. Je gaat tenslotte maar één keer voor het eerst op vakantie met een baby en als je alle voorbereidingen en opruimsessies erbij optelt, vulde deze mijlpaal zowat de hele achterliggende maand.

Elke keer als ik de maandelijkse update over Matthias schrijf, overvalt me een groot gevoel van dankbaarheid. Wat een zegen, dat het zo goed mag gaan met onze zoon. Dat hij elke keer weer nieuwe dingen leert, dat zijn lichaam verder groeit en ontwikkelt en dat hij zo gezond mag zijn! Wat genieten wij elke dag weer van alle vrolijkheid die hij in ons leven heeft gebracht. Vond je het ook leuk om te lezen? Of heb je vragen of misschien wel tips voor ons? Ik vind het leuk om wat van je te horen, via Instagram of via de reacties.

Bedankt weer voor het lezen!

Dit vind je misschien ook leuk...

1 Comment

  1. Hoi Leanne,
    Die periode met omrollen hadden wij ook problemen mee. We hebben de tip gekregen om een plat koort (kofferband of iets anders wat je kan verstellen) door de slaapzak te doen. Dus door de beide mouwen en dan onder het bedje aan elkaar vast maken. Zo ligt de slaapzak vast in bed. Dit hebben wij tijdelijk gedaan toen wij dat probleem hadden. Gaf een hoop rust. Toen het oprollen en terugwillen goed ging hebben we dat er weer afgehaald.
    Hoop dat je er iets aan hebt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.